Ciąże zwierzęce

Typowym przykładem jest opos. Jego młode rodzą się w niespełna dwa tygodnie. Te prymitywne stworzenia, bardziej podobne do ślimaków niż do młodych oposów nie rodzą się przez pochwę, a przechodzą przez szparę w skórze, tworzącą kanał rzekomej pochwy: na jego końcu stykają się z powietrzem, ale muszą przecisnąć się jeszcze przez 7 długich centymetrów do torby, zapewniającej bezpieczeństwo, a także zawierającej sutki. Tutaj każdy płód przyczepia się do sutka i siedzi przez całe tygodnie nadal rosnąc. W końcu odczepia się i staje sie: bardziej samodzielny, ale nadal pozostaje w torbie, jak długo jest to konieczne, korzysta z zao- patrzenia w mleko i przygląda się światu z tej swojego rodzaju zewnętrznej macicy. Ten system ma wiele zalet.

Jajo ludzkie, kiedy zostanie raz zapłodnione i zagnieżdżone, rośnie przez cały okres ciąży, czyli rozwoju. Niektóre zwierzęta mogą hamować ten rozwój tak, że potomstwo rodzi się w korzystnym czasie. Na przykład foki osiadają na lądzie na dłuższy okres czasu jeden raz w roku. Wtedy wydają na świat młode, a wkrótce potem kopulują, ale następne potomstwo rodzi się w przyszłym roku. Jeśli się weźmie pod uwagę, że u dużych psów, stworzeń biologicznie bardzo podobnych, czas ciąży wynosi 9 tygodni, to cały rok na rozwój foki wydaje się nieprawdopodobny. Podobną taktykę zwłoki stosują niektóre nietoperze i jelenie. Łanie kopulują w jesieni ale zarodek jelenia zatrzymuje się w rozwoju w stadium segmentacji (czyli bardzo wcześnie) i dopiero następnej wiosny zaczyna rosnąć dalej.

Leave a Reply