Jądra ludzkie – dalszy opis

U niektórych gatunków w ogóle to się nie zdarza, jądra pozostają na swym pierwotnym miejscu, gdzieś w okolicy lędźwiowej, u innych wędrują ku dołowi w okolicę dolnej części brzucha, ale pozostają w obrębie ciała, a u niektórych, jak u człowieka, zstępują z jamy brzusznej do torebki nazywanej workiem mosznowym lub moszną. Dziecko pici męskiej przychodzi na świat z drobnymi jądrami (które dopiero po okresie pokwitania zaczną produkować spermę), umieszczonymi w mosznie. Rozpowszechnione przekonanie, że jądra zstępują do moszny po okresie pokwitania, jest błędne. U ludzi jądra pozostają lub powinny pozostawać do końca życia w mosz- nie, ale słabość ścian brzucha może pozwalać na przemieszczanie się jąder w kierunku jamy brzusznej lub jelit na zewnątrz w obręb moszny – jak w przypadku przepukliny pachwinowej.

U żadnego gatunku przepuklina tego rodzaju nie jest możliwa, jednak u wielu gatunków jądra wędrują w zależności od pór roku, Kiedy nie są potrzebne, wracają w obręb jamy brzusznej, w okresie współżycia płciowego przechodzą znów do moszny. Ta ruchomość jąder nasuwa przypuszczenie, że u wielu stworzeń muszą one znajdować się na zewnątrz ciała, aby spełniać swą funkcję. Na pewno odgrywa tu rolę temperatura (temp. otaczająca worek mosznowy jest niższa niż w obrębie jamy brzusznej), jednak przyczyny i mechanizm tej wędrówki nie są jasne. U szczurów można spowodować bezpłodność owijając im watą worek mosznowy, istnieje nawet teoria, że przewiewność spódniczki szkockiej jest z tego względu lepsza dla mężczyzny niż zamknięta przestrzeń kalesonów i spodni.

Leave a Reply