Klimakterium albo menopauza

Początkiem życia rozrodczego kobiety jest pokwitanie, na drugim końcu znajduje sią menopauza, jedno oznacza początek – druga koniec. Klimakterium (z greckiego – oznacza szczebel drabiny) jest nieuniknionym stadium w życiu kobiety, jeśli oczywiście dożyje odpowiedniego wieku. Tak jak okres dojrzewania występuje nieuchronnie coraz wcześniej w święcie współczesnym, tak menopauza zaczyna występować coraz później. Znawcy dawnej literatury fachowej na ten temat uważają, że reprodukcja kończyła się około czterdziestki. W połowie ubiegłego stulecia miało to miejsce średnio biorąc w wieku 45 lat, obecnie w większości krajów Europy średni wiek klimakterium to 50 lat, jedno z najnowszych doniesień podaje nawet 52.

Wynika z tego, że w ciągu ostatnich 100 lat wskutek obniżenia się wieku dojrzewania z 15,5 do 13, a także wskutek podniesienia się wieku menopauzy z 45 do 50 lat, okres reprodukcyjny zwiększył się z 3 do 4 dziesiątków lat. Nikt nie wie na pewno, dlaczego obie te granice oddalają się od siebie, ale prawdopodobnie mają na to wpływ lepsze odżywianie i lepsze warunki życia. Pięćdziesiątka jest granicą średnią, ale ta doniosła życiowa zmiana może zdarzyć się w 38. lub 39. roku życia, jak i w 55., chociaż rzadko później. Dziwnym się też wydaje, że najlepsza poświęcona tym sprawom książka wydana w r. 1956 nosi tytuł: Women ot Forty (Kobiety czterdziestoletnie).

Jakkolwiek menopauza zmienia radykalnie zdolność reprodukcyjną kobiety, to jednak nie musi ona prowadzić do zmiany wydolności płciowej ani potrzeb płciowych, u niektórych kobiet niemożność zajścia w ciążę zwiększa nawet ochotę. U innych zmiana wywołuje uświadomienie sobie ostatniej okazji i większe zdecydowanie, aby się wyszumieć, jak długo to możliwe i jak długo ich partnerzy są skłonni zaspokoić ich pragnienia. Czasem pożądanie wzrasta jako bezpośredni fizyczny skutek zmian kiimakterycznych, częściej jednak zmniejsza się i pożądanie i rozkosz, a zmiana staje się wymówką dla przerwania współżycia płciowego, zwłaszcza jeśli i przedtem nie było ono zbyt szczęśliwe. Jeśli jednak współżycie jest zadowalające, to nie ma powodu, dla którego za-

Leave a Reply