Podział ras na 3 główne pnie

Egon von Eickstedt w r. 1934 zredukował ten podział do 3 głównych pni: biały, czarny i żółty (Sem, Cham i Jafet?) i nazwał je Europilorm lub Leucoderm, Negriiorm lub Melanoderni i MongoUiorm lub Xanfhoderm, Nazwy te nie przyjęły się i używa się odpowiednio: kaukazoidalny, negroidalny i mon- goloidalny. Ciekawe, że podgrupy von Eickstedta (jest ich odpowiednio 8, 9 i 12) dają razem sumę 29, czyli taką samą jak u Denikera, choć wcale nie mają podobnego układu.

Ostatnio doszło do odwrotu (co często zdarza się z klasyfikacjami. Najpierw jest jeden typ, potem o wiele za dużo i w końcu rozsądna redukcja). Współczesny antropolog amerykański S. M. Garn uważa 9 za liczbę wystarczającą. Oto jego podział:

– 1. Amerykańsko-indiański

– 2. Melanezyjsko-papuaski (od Nowej Gwinei do Fidżi)

– 3. Mikronezyjski (większość wysp Pacyfiku na północ od równika)

– 4. Polinezyjski (reszta Pacyfiku z Nową Zelandią, Hawajami i Wyspami Wielkanocnymi)

– 5. Australijski

– 6. Azjatycki (ogromna grupa obejmująca również Filipińczyków, Japończyków, Eskimosów, Mongołów i Tybetańczyków)

– 7. Hinduski (obejmujący cały podkontynent indyjski)

– 8. Europejski (włączając północną Afrykę i Bliski Wschód)

– 9. Afrykański (na południe od Sahary)

Ale nawet Garn po zredukowaniu ilości ras zgadza się, że grupy nie są ani dobrze odgraniczone, ani wewnętrznie jednorodne, Sześć z jego grup można iatwo podzielić na 32, co razem daje 35.

Leave a Reply