Ryzyko defektów w czasie ciąży

Na ryzyko defektów zwróciło uwagę Towarzystwo Euge- niczne. Jego sekretarz honorowy pisał w r, 1965 o różnych poważnych schorzeniach u człowieka i prawdopodobieństwie ich dziedziczenia.

Klasyczna achondroplazja (niedorozwój kości rozwijających się na podłożu chrzęstnym prowadzący do karłowatego wzrostu), epi- loia (stwardnienie rozsiane mózgu), polipowatość mnoga jelita grubego – chorzy rodzice przekazują te wady co drugiemu dziecku.

Klasyczna hemofilia, dystrofia mięśniowa Duchenne’a – wady występują u co drugiego syna, a co druga córka jest nosicielką. Zwyrodnienie torbielowate trzustki – jeśli rodzice mają już jedno chore dziecko, ryzyko dla następnych jest 1 na 4,

Różyczka u matki – jeśli matka przechodzi tę chorobę w drugiej połowie pierwszego miesiąca ciąży, co drugie dziecko będzie miało jakieś wady. Jak widać, niewiele jest możliwości, Że powyższe, a także wiele innych schorzeń nie zostaną przekazane potomstwu. Wielu rodziców zgadza się na takie ryzyko i są zadowoleni z każdego, nawet mającego wady dziecka, wielu innych nie chce się z tym pogodzić.

W Wielkiej Brytanii stare przepisy prawne przestały wreszcie decydować. W październiku 1967, odbijana jak piłka pomiędzy Izbą Gmin a Izbą Lordów, uchwalona została Ustawa o poronieniach. W skrócie – poronienie może być wykonane przez 2 lekarzy, jeśli ciąża mogłaby zaszkodzić zdrowiu fizycznemu lub psychicznemu kobiety lub żyjącym dzieciom, a także jeśli istnieje poważne ryzyko, że dziecko urodzi się z ciężkimi wadami fizycznymi lub umysłowymi. Pomiędzy starą a nową ustawą, która weszła w życie w kwietniu 1968 r., upłynęło 106 lat.

Leave a Reply